Ratujmy nasz najstarszy zabytek cz.30

Trzydziesty miesiąc prac
Jest  to już XXX artykuł relacjonujący od samego początku, miesiąc w  miesiąc, prace związane z remontem naszego zabytkowego kościoła z 1464 roku.  2 kwietnia minęły dwa lata od wejścia na „plac budowy” firm wykonawczych, po półrocznych pracach przygotowawczych.
W ostatnim miesiącu była wzmożona aktywność przeróżnych prac remontowych.

Ratujmy nasz najstarszy zabytek cz. 29

Ruszyły na nowo prace remontowe
Po dwóch zimowych miesiącach przerwy, wyjątkowo wiosenny luty pozwolił na powrót prac remontowych.

Dach
Ubiegłoroczna wichura, która zrzuciła kilkanaście dachówek z dopiero co wykonanego nowego dachu przekonała nas, że musimy mieć pewność co do solidności zamocowania  przykrycia.  Dlatego w tych dniach wymieniono mocowanie  dachówek; usunięto dotychczasowe gwoździowanie i przykręcono wszystkie dachówki wkrętami. Prace wykonane zostały w ramach gwarancji. Możemy być teraz spokojni o bezpieczeństwo.

Ratujmy nasz najstarszy zabytek cz. 28

Rozliczenia 
Pierwsze tygodnie nowego roku  zajęły rozliczenia finansowe z wykonawcą za zakończone zadania w 2013 roku. Trwały prace nad szczegółową wariantową dokumentacją architektoniczną dla nowych prac: projekt położenia posadzki, projekt podłogowej instalacji grzewczej, projekt żaluzji akustycznych na wieżę. Mamy kosztorysy, trwają negocjacje z wykonawcą i podpisywanie umów.

Ratujmy nasz najstarszy zabytek cz. 27

Nowe drzwi, demontaż posadzki oraz … czy Tarnowo Podgórne leży niżej.

 

Drzwi
W grudniu zostały zamontowane nowe  drzwi w wejściu głównym kościoła. Nowe drzwi  są dokładną kopią poprzednich. Zostały do nich przełożone stare okucia, zawiasy, ozdobne stalowe nity, zamek, klamka - które wcześniej oczyszczono i pomalowano. Drewno zostało zabezpieczone olejem koloryzującym. Dobrano taki  kolor drewna by je wizualnie postarzeć.

Ratujmy nasz najstarszy zabytek cz. 26

Minął następny miesiąc remontu kościoła pw. Wszystkich Świętych w Tarnowie Podgórnym. Tym razem spełniam wyłącznie rolę sprawozdawcy i wymieniam co zostało ostatnio zrobione oraz  z jakich środków finansowych było możliwe przeprowadzenie tak wielu prac.
 

Ratujmy nasz najstarszy zabytek cz. 25

Stojące od kilku miesięcy rusztowania zostały zdemontowane i naszym oczom ukazał się piękny widok remontowanego kościoła. W ostatnich dniach października został dokonany odbiór prac finansowanych przez Ministerstwo Kultury i Dziedzictwa Narodowego; zadanie pt. „Renowacja i konserwacja Kościoła i Wieży z zewnątrz”. Zakończone prace to: naprawa, renowacja i wymiana konstrukcji dachowej, obróbki blacharskie opierzenia, rynny, pokrycie dachów, przykrycia parapetów, gzymsów i przypór piaskowcem, elewacja (w tym ściany drewniane wieży oraz naprawa murów, nowe tynki i malowanie ścian), instalacja odgromowa. Powyższe wyszczególnienie, takie krótkie, tak mało w nim wyrazów, które to zadanie opisują a… tak dużo pracy rzemieślników, trwającej wiele miesięcy. Kusi, by napisać więcej ciekawych szczegółów.

 

Ratujmy nasz najstarszy zabytek cz. 24

To już 24-ta comiesięczna informacja o remoncie naszego zabytkowego kościoła; mijają zatem 2 lata od rozpoczęcia prac.  Przełom września i października zintensyfikował mozolne roboty budowlane i już cieszy oczy  przykryty dachówką dach kościoła.

Ratujmy nasz najstarszy zabytek. cz.23

Ks. CZESŁAW NIKLEWICZ – patron ulicy w Tarnowie Podgórnym.

W ramach cyklu artykułów „Ratujmy nasz najstarszy zabytek”, prócz opisu stanu prac odbudowy kościoła, poznajemy sylwetki księży – zasłużonych proboszczów naszej parafii.  Trzech z nich to patroni ulic w Tarnowie Podgórnym. Po już przedstawionych: księdzu Józefie Bryzie i księdzu Zbigniewie Sasie – dzisiaj wspominamy  trzeciego z tego grona, księdza Czesława Niklewicza.

Ratujmy nasz najstarszy zabytek cz. 22

Krzyż na kościele.

Nie mamy  dokumentacji o budowie wieży naszego parafialnego kościoła, tym bardziej o krzyżu jaki na niej postawiono. Znamy jednak rok  budowy wieży – 1787r.  Wieża została  dobudowana do powstałego 323 lata wcześniej kościoła (1464).  Coraz bardziej jesteśmy pewni, że krzyż jaki na niej wtedy postawiono  był  tam stale, aż do dzisiaj, czyli według nas ma (jak i wieża)  226 lat. Świadczy o jego wieku technika wykonania.

Ratujmy nasz najstarszy zabytek cz. 21

Zmiany nie zwalniają tempa prac.

Zabezpieczanie przed wilgocią. Pierwotnie w projekcie renowacji murów mieliśmy zaplanowaną jako izolację przeciw-wilgotnościową poziomą – iniekcję krystaliczną, czyli wlanie (wstrzyknięcie) poprzez nawiercone otwory w murze, na całym obwodzie kościoła na poziomie przyziemia – żywicy. Miała ona odcinać nasiąkanie wilgoci z ziemi  w górę murów. Po konsultacjach z wojewódzkim konserwatorem zabytków ta technologia dla naszego kościoła została wycofana. Obecnie uważa się, że skoro tego typu średniowieczne mury,  przetrwały 500 lat nie mając żadnej izolacji poziomej  to wystarczy usunąć czynniki zewnętrzne, które wilgoć przynoszą, a mury pozostaną suche. W naszym przypadku jest wiele do zrobienia. Należy wykonać dalekie odprowadzenie wody z rynien, odwodnić teren przy murze kościoła, usunąć krzewy i drobną roślinność z otoczenia murów, odsłonić przysypaną przez lata ziemią cegłę do poziomu kamiennego fundamentu.